Şairin birçok şiirini okumama rağmen bendeki yeri bambaşka olan şiiridir.Şairin bir röportajını dinlediğimde ise şiirin yazılış hikâyesini şöyle anlatıyor:
“Tüy topuna benzeyen çiçek, bir çocuğun elindedir ve üflendiğinde sağa sola savrulur. O tüyleri üfleyerek dağıtan çocuğuna kızan hanımefendiye gidip; ‘Kızmayın, bırakın dağıtsın. Üflendiği zaman o tüylerden çoğalır o çiçek.’ der. Çünkü o tüyler tohumudur aynı zamanda. “
Şair, bu çiçeği Yunus Emre’nin sarı çiçeği olarak da tasvir ediyor.
Bir şair düşünün ki içini bir çiçeğe açacak kadar nahif. Kalpten dinlemeli, hissetmeli bu inceliği.
youtu.be/T_FOpEZdfxo