EBRU
@Ebruli95
Lisans
6 Haziran
23 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Kitap okurken çoğumuzu bir düşünce sarar sayfalar arasında mutlaka benim de aklıma geldi ve kelimeler arasında dünyayı ve dünyadaki herşeyi anlamaya çalışan bir toplulukla paylaşmak istedim aklımdan geçenleri siz ne düşünüyorsunuz merak ettim.
Dünya da yaşayabilmek için ruh sağlığımızı korumamız gerek ve umudumuzu yaşatmak ruhu dinç tutmak için de bazen benliğimizi de tatmin etmemiz gerek iyi güzel ama bu biraz da dünyada yaşamak zorundaymışız izlenimi vermiyor mu?
Yani zorunda olduğumuz için kendimizi avutmamız ve ruh sağlığını dengede tutmamız gerekiyor peki neden?
Birçok şey vererek azıcık sahip olduğumuz dünyada ne için kalıyoruz?
Bu sadece bir soru isyan sitem haykırış niteliğinde değil sadece merak ediyorum mutlaka herkesin kendi doğruları vardır doğruları merak ediyorum.Umarım yeterince anlatabildim.
Kendim olamamak hep yorar beni ki herkesi yorar kimi farkındadır kendine kızar kimi değildir başkalarına pay eder kızgınlığını.İnsan olan yanım kendime çok önem vermemem gerektiğini düşünüyor ve bir hiç olduğumu bencil hırsları olmadan sadece doğada ve doğamda olanları öğrenerek yaşamaya itiyor.Ama içinde olduğum dünya ve itildiğim ortamlarda insanlığıma olan itibarımı,otoritemi korumak için bencil olmak,ukala olmak,peşin hükümlü olmak,herşeye yorum yapma hakkına ve buna yüklenmiş gereksiz böbürlenme hakkına sahipmiş gibi olmak zorunda hissediyorum.O zaman yaşadığım ortamda bana ayrılan yerde,cam kenarında yolculuk bitene kadar uyumak geliyor içimden.Çünkü gözümü açıp da konuşmak istediğimde kimse yokken uyumak için gözlerimi kapattıgımda benden habersiz benim hatalarımı bulmaya çalışan canlılar etrafımda kol geziyor.Ben de bu yüzden gözümü açık tuttuğumda kitaplara veriyorum kendimi.Belki böyle zarar görmem.
İçim ıssız bir ada şu sıralar
Kimse gelmiyor o adaya belki dışardan bakıyorlardır ama kimse gelmiyor
Memnunum bu sessizlikten ama ıssızlık tuhaf!
Sessizliğin tadını çıkarttırmayan bir ıssızlık
Kendi sesimi duymama sebep olan bir sessizlik ama kendi sesimi çıkaramamanın verdiği garip his
Nasıl çıkarabilirim sesimi!?Birilerinin dilini mi öğrenmem lazım ya da kendi dilimi mi öğrensem
Yalnızlığım garantiyse kendimceden konuşurum öğrendiğimde
Ama adaya birini almamam mümkün mü?
Birilerinin birgün gelecek olma ihtimali bile sadece kendimce öğrenmemem gerektiğini gösteriyor
Ama birini öğrenmeliyim vicdanım için
Bu çaresizlik değil de nedir!
Kimsesiz olarak
"Kimse"dili nasıl öğrenirim
Kimsesizlik bile kesin değil hem!
Nasıl!