Ebru Tatlı
@Ebruyuce91
Kendime çiçek almaya başladım.
Çayı, tam bana göre demliyorum.
Yürüyüşleri ve kahveyi yalnız seviyorum.
Başkalarının altını çizdiği değil,
kendi altını çizdiğim kitaplarda buluyorum kendimi.
Kimseyle fazla samimi değilim artık;
herkese bir selam, kendime bir mesafe…
İnsana değil, kendime yatırım yapıyorum.
Ve böylesi… gerçekten harika.
Çünkü anladım;
en güvenli yer,
insanın kendi içidir..🙋♀️
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu gece kalbini yoran ne varsa biraz geride bırak… Çünkü bazı kapılar sen zorladığın için değil, zamanı geldiğinde açılır. Umudunu kaybetme; hayat bazen en sessiz gecelerin ardından en güzel sabahı getirir. Kendini sev, değerini hatırla ve bil ki hak ettiğin güzellikler sana doğru yolunu buluyor. 🙋♀️
Bir insanı güzelliği için seviyorsanız,
bu sevgi değil; bir eğlencedir…
Bir insanı ilginç olduğu için seviyorsanız,
bu sevgi değil; bir hayranlıktır…
Bir insanı zengin olduğu için seviyorsanız,
bu sevgi değil; bir lüks merakıdır…
Ama bir insanı hiçbir sebep yokken,
yüreğinizde sıcacık hissediyorsanız…
işte bu, gerçek sevgidir. ♥️
Sevmek; söz söylemek değil…
Bütün zor şartlara rağmen sahip çıkmaktır.
Kötü günde sarılmak,
iyi günde güven vermektir…..
Çok oldu çırpınmayı bırakalı
Oluruna bıraktım hayatı,
Akıp gidiyor kaderimce ...
Yolunda gittiği de oluyor
Tıkanıp uğraştırdığı da
Bazen gülüyor yüzüme
Bazen üzüyor günlerce
Öyle böyle yaşıyorum yazılanları işte ...
Çünkü anladım ki,
Hayat kaderinde yazılanın dışında başka bir seçenek sunmuyor kimseye ....!
Günü yaşarken insan,
başına gelecekleri değil;
karşısına çıkanlara
nasıl bir kalple duracağını öğreniyor aslında…
Ben kimsenin zayıflığını güç sanmadım.
Kendime, kalbime yakışmayan
hiçbir duyguyu büyütmedim içimde.
İncitmemeyi bir tercih değil,
bir yaşam biçimi yaptım.
İyiliği ve sevgiyi, bir karşılık için değil;
içimde huzur büyüsün diye seçtim.
Çünkü insan, en çok kendi niyetiyle şekillenir…
Sabrıyla, merhametiyle,
ve o sessiz gücüyle.
Ömrüm, güzel şeyleri “sonra”ya bırakacak kadar uzun değil…
Bu yüzden telaş etmeden,
her yeni günün içinden
kendime uzanan yolu yürümeyi öğrendim.
Hayat sadece yaşatmadı; öğretti de…
Kırıldım, toparlandım.
Hissettim, düşündüm, anladım.
Bazen sustum, bazen büyüdüm.
Ve gördüm ki;
kalpten gelen her güzel davranış,
zamanı geldiğinde mutlaka yerini bulur.