🙋♀️Georgi Gospodinov – Bahçıvan ve Ölüm
Melis
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Merhaba kitapla nefes alan güzel insanlar..
Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.
Yaşamak, kayıplarla konuşmayı öğrenmektir..
Georgi Gospodinov’un Bahçıvan ve Ölüm’ü, bir babanın kanserle geçen son aylarını ve geride kalan oğlun yasını anlatıyor.
Ama bu kitap doğrudan ölümü değil; ölümü beklerken zamanın nasıl büküldüğünü, anıların nasıl üst üste yığıldığını ve çocukluğun sessizce nasıl eksildiğini yazıyor.
Gospodinov, hüznün fiziğinden sonra bu kez okuru hüznün botaniği”ne davet ediyor.
Yas burada bir çığlık değil; sınıflandırılamayan, adı konulamayan ama herkesin bir yerinden tanıdığı bir hâl. Anılarla, geçmişle ve kaçınılmaz yoklukla örülü bu anlatı; bir ağıt-roman, bir anı-roman, belki de başlı başına bir “bahçe-roman.
Babaya, çocukluğa ve vedaya dair bu kadar kişisel bir hikâyenin aynı anda bu kadar evrensel olması kitabın en sarsıcı yanı. Can yakıyor ama bağırmadan; hüzünlü ama tuhaf bir şekilde yatıştırıcı.
Babasının sık sık söylediği gibi: Korkacak bir şey yok.Çünkü bunu hepimiz, bir şekilde, deneyimliyoruz.
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde, hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi❓
Sevgi, ölümden sonra bile yönünü şaşırmaz..
İnsan büyüdükçe anlar: bazı vedalar hiç tamamlanmaz..
Her okur bu kitapta kendi kaybına dokunur.