Düne değil,Yola yürür.
Kendin Bildi Hâdi bula,
Nefs-i bildi Hamd'e köle.
Bilme'idû Tecell-i Murad,
Kul mevt-e Rahmân kâla.
Hamd-ü Sena cüz-i Bildi,
O'nda olan Rahim idi,
Ahir Sesi Senden idir,
Kul'un beytül Sesin ola.
Âmâ ile ama gibi,
İş'te ile işte gibi,
Bir ile birr gibi olur...
Bir binek üstü yürürler de, aynı yere gitmezler.
Yani dememiz odur ki,
Niyeti halis olanın ameli haris olmaz.