Düne değil,Yola yürür.
Kendin Bildi Hâdi bula,
Nefs-i bildi Hamd'e köle.
Bilme'idû Tecell-i Murad,
Kul mevt-e Rahmân kâla.
Hamd-ü Sena cüz-i Bildi,
O'nda olan Rahim idi,
Ahir Sesi Senden idir,
Kul'un beytül Sesin ola.
Sensiz iken ölü idim, şimdi sensiz neyim?
Seninle sensiz iken cesedim parçalanıyor ama sanırım unuttular ruhumun içinde olduğunu haykırsam da duyulmuyor, ne yapayım?
beytül
Sensiz gece rüya olsa, soğuk olur uyku olmaz,
Sessiz rüyam senle olsa, gecem sende ateş olur,
Gözlerine adaklar yazsam, gül yüzüne güller assam,
Yüreğime virgül koysam, yine beni sever misin?
beytül.
Bir cam kavanoz olsak, içimize ne koyardılar?
Zaten öyle değilmiyiz?
Ama hep kıracak veya kapağı açık bırakacakları seçer insan neden?
Ölçmeyi de bilir, tartmayı da,
Ama İllaki kırılacak değil mi o kavanoz! illaki...