Değişme kendini nefsine, değişme altın sesine,
Mülk, hepsi yalan, uyarıyor her yer den yaradan,
İlla uzanır ağaca illa, bilir tevbe onda daim Âlâ,
Bir olur iki olur kaç olur hadsiz bilmez kim olur,
Koklar cenneti, mizan da sanır nefs-i kûlli ala,
Yeter! bilmek gerek haddi, ne bu zillet bu hevâ,
Faiz, zina, hepsi âla, ama Tevvab emr-i kul hâl,
Hâd! Utan yaradan kim, kul kim nerede mizan?
Gerekiyor ümmete artık bir halife-i bir en-am,
Nas'ın bittiği anda, söze mağfiret-i hayr kelam,
Bizler bilemedik kıymet-i hayr olan neferi sözü,
Ya RAB yolla artık Raşid-ini, kurtaralım nefs-in Hâkikatli esas dan özü.
بايتول