Bir ekin vakti düştü toprağa, göz yaşımız,
Umud'u istedik, ümid ettik, kimsesizlerin kimsesine,
Oldu artık bu tohum, bir fidan olacaksa olsun,
Yetmiyor acizliğini bilmeyen insanlığa yokluk,
Garip kalmış sürünün, bir canavar var başında,
Alamaz senden ama korkutuyor ve dağıtıyor,
Bizlerde korkuyoruz, artık gönder toparlayıcını,
Ne evlerde ne dışarda canlı, artık ölüyor ümmeti,
Senden artık bu son yakarış, yüzümüz yok söze,
Sadece Merhametine ve sahibliğine muhtacız.
Nasıl istersen bildir, verelim kefareti yada diyet-i,
Artık yetmiyor gücümüz, bu kovulmuş canavara.
Beytül.