Toplum da böyle durumları ne kelimelerle dile getirebilir ne de ilgili kişiyle duygudaşlık kurabilir. Görme engellilere karşı en azından endişeli bir ilgi gösterilir. İçinde bulundukları durumu zihnimizde canlandırır ve buna göre davranırız. Öte yandan Christina eziyet çeke çeke ağır aksak otobüse binmeye kalktığında sadece kızgın homurdanmalarla karşılaşıyor: “Senin sorunun ne be kadın? Kör müsün? Yoksa zilzurna sarhoş mu?” Bu sorulara ne cevap verebilir ki ?
“Özduyumum yok” mu desin ?
“Şeylerin bizim için en önemli yanlarını, basit ve tanıdık oldukları için göremeyiz. (İnsan bir şeyi hep gözünün önünde durduğu için fark edemez.) Bu yüzden, araştırmasının asıl temelleri kişinin dikkatini hiç çekmez.”
“…Artık domuzların yüzlerine ne olduğu anlaşılmıştı. Dışarıdaki hayvanlar, bir domuzların yüzlerine, bir insanların yüzlerine bakıyor; ama onları birbirlerinden ayırt edemiyorlardı.”