BirZarifEdebiyatDoktoru
@EceYersel
Kendinin en iyi versiyonu ol.
Edebiyat, ruhun yegâne şifasıdır.
Şu anda okuduğu kitap
Mustafa Kutlu’nun hikâyeciliği, ruhta inceliğin dilde rikkate yansımış hâlidir. Üslubundaki nezaket ve nezahet, edebî bir sıfat olmanın ötesinde yaratılış âlemine bakışın bir tezahürüdür. 
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tolstoy, modernitenin daha emekleme günlerinde iyi, doğru ve güzeli birbirinden ayırmanın bir felâkete yol açacağını söylemişti. Bunu bilimsel bir kehanetle değil, felsefi ve sanatsal bir sezgi ile hissetmişti büyük yazar. İki asır sonra bu felaketin acı meyvelerini topluyoruz. Mustafa Kutlu’nun hikâyeciliği ve deneme yazarlığı bu meselenin idrakindedir ve müeddep, kararlı ve estetik bir şekilde mütemadiyen bize şunu hatırlatır: İyiyi faydaya ve çıkara, doğruyu hesaba ve kitaba, güzeli hazla ve tene indirmeyin. Dünyayı çoraklaştırıp sonra göklere kızmanın bir anlamı yok.
Yoksulluk içimizdeyse eğer o zaman zenginliği de orada aramak gerekir. Yoksan zaten yoksulsun demektir. Var olmadan nasıl varlıklı olabilirsin ki? Var olmayı mevcut olmakla karıştırdığımız günden beri çareyi de yanlış yerde arıyoruz. Nasrettin Hoca’nın hikâyesi gibi.
Herkesin faydasız ilmin peşinde koştuğu, malumat ile bilgiyi, bilgi ile hikmeti, hikmet ile var olmayı birbirine karıştırdığı bir devirde belki bir şeyleri yerli yerine oturtmanın zamanı gelmiştir.
Biz sırra erelim diye sırra kadem basanların açtığı yolda yürürken gördüklerini anlatan kişidir Mustafa Kutlu. Tarkovski’nin “Mühürlenmiş Zaman”ı gibi her adımı kıymetli, her köşesi tılsımlı, her kapısı kutlu bir yolculuktur bu. Zamanı yaşarken, mekânı inşa ederken ve Hölderlin gibi “yeryüzünde şairane ikamet ederken” varlığın anlamını izhar ettiren bir yolun müellif ve musavviri.