Bana öyle geliyor ki, dostluk da aşk gibi insan varoluşunun daha çocuklukta kökleşmiş temel koreografisinde sağlam bir yere sahip. Sanki rekabeti de öğrenmek zorunda kaldığımız aile ortamında kardeşlik hisleri kana kana yaşanamadığı için kalbimizde “ideal kardeşlik” için bir yer açılıyor ve hayatımızın içinde ruhları ruhlarımıza değen, ortak erdemlerde buluştuğumuz az sayıdaki insanı o makama yerleştiriveriyoruz.