“Çocukluğunun geçtiği evin bahçesinde bir yasemin varmış , annesi dikmiş. Annesi hastalandığında her gün bir dalı kuruyormuş yaseminin. Annesine deli gibi aşık olan babası her gün kuruyan bir dalı kesiyormuş. Bir gün babasını yaseminin başında konuşurken bulmuş. “Ölme” diyormuş babası yasemine , “n’olur ölme”.
"Kimi zaman insanda "hayvanca" bir zalimlik olduğundan dem vurulur. Ama hayvanlara yapılan korkunç bir haksızlık , hakarettir bu. Bir hayvan asla bir insan gibi zalim olamaz ; böylesine ustalıklı , böylesine sanatsal bir zalimlik insanda olur sadece."