Ece Patınlı

Her siren sesinde, her bilinmeyen numarada, her geç gelen haberde içime çöken o hissi; bir polis çocuğunun yaşadığı o sürekli tedirginliği size nasıl anlatabilirim ki?”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Saklıyorum kalbimdeki çürükleri, bedenimse ölümü benimsedi.
İçi bilgiyle dolu ama kapağı toz tutmuş bir kitap gibi, kendi mesleğimi yapamamanın ve körelmeye yüz tutan emeğimin ağırlığı altında yorgunum.
Bir kadın, bedenine yönelen geçici ateşi değil, ruhuna dokunan kalıcı ışığı ister; arzulanmak tenin kaderidir, ama sevilmek varlığın kabulüdür.