Hristiyan ahlakının içler acısı parodisi olan kapitalist ahlak,emekçinin bedenini aforoz ediyor,üreticiyi en asgari ihtiyaçlarına indirgemeyi,sevinç ve tutkularını yok etmeyi,dur durak bilmeden çalışan bir makine rolüne mahkum etmeyi ideal olarak benimsiyor.
Oğlanları yetiştirme tarzımızla onlara büyük zarar veriyoruz.Onların insani yönlerini bastırıyoruz.Erkekliği çok dar bir çerçeve içinde tarif ediyoruz.Erkeklik sert,küçük bir kafes ve oğlan çocuklarımızı bu kafese kapatıyoruz.
Toplumsal cinsiyet rollerine öyle derinden koşullanmış durumdayız ki gerçek arzularımıza,ihtiyaçlarımıza,mutluluğumuza ters düştüklerinde bile onlara uygun davranıyoruz.