Bugün sizlere zarif bir şiir kitabıyla geldim. “@irem_ceviker_marasli’nın yazdığı “Nikbin”.
İsminin taşıdığı o naif iyimserlik duygusunu daha kapağını açmadan hissettiren bu eser, okuru adeta yıldızlı bir gökyüzünün altında, dingin bir deniz kıyısına davet ediyor.
Şair, kelimelerini birer şifa niyetine seçmiş gibi; ruhun en kuytu köşelerindeki kırgınlıklara ve yarım kalmışlıklara dokunurken umudu bir an bile elden bırakmıyor. İnsanın kendi iç dünyasında verdiği sessiz mücadeleleri, yalnızlığın içinden doğan o huzurlu bilgeliği ve her şeye rağmen yeniden ayağa kalkabilme gücünü son derece samimi bir dille işliyor.
Kitabı okurken ağır söz sanatlarının yorgunluğunu değil, kalbe doğrudan ulaşan duru bir Türkçenin ferahlığını hissediyorsunuz.
En karanlık gecenin sonunda bile bir gün doğumunun saklı olduğuna, fırtınaların ardından gelen o derin sükunete dair güçlü bir inanç sızıyor her dizeye. Yazarımız, modern şiir dünyasına taze ve aydınlık bir soluk getirirken, bizi hayatın karmaşası içinde durup biraz nefes almaya çağırıyor. İnsanın bazen sadece anlaşılmaya ve sükunete ihtiyacı olduğu o anlarda, bu dizeler bir dost eli gibi uzanıyor. Ben severek okudum yazarımızın yüreğine sağlık. İyilikle ve kitapla kalın.