Ece Tecimer
@Ecetecimer
Lisans
Eskişehir
572 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Gülüşüne yuva yapar serçeler,
O yüzden evim sensin.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ne güzel şey, seni gönül bahçemde büyütmek.
Ne güzel şey, gönlümde kadife çiçeği yetiştirmek.
Bugün sizlere bir şiir kitabı ile geldim. 
kadir deniz ’in kaleme aldığı “Konuşan Notlar” eserinde aşkın en yalın ama en sarsıcı hallerini kısa ve özlü notlarla kağıda döküyor. Kitabın genelinde hakim olan melankoli, paylaştığın dizelerde özellikle “yokluğun soğuğu” ve “solmaya başlayan papatyalar” imgeleriyle kendini hissettiriyor. Yazarın, sevgilinin gülüşünü bir kalkan gibi konumlandırıp, o gidince kaskatı kesilen bir ruh halini betimlemesi, okuyucunun kalbine dokunan çok insani bir yerden sesleniyor.
Eserin en dikkat çekici yanlarından biri, aşkı sadece bir duygu değil, bir paylaşım ve varoluş biçimi olarak ele alması. “Aynı kitabı okumak” üzerinden kurduğu “göz göze gelme” metaforu, fiziksel mesafelerin ötesinde zihinsel ve ruhsal bir birlikteliğin ne kadar kıymetli olduğunu vurguluyor. Bu yaklaşım, kitabın sadece ayrılık acısından ibaret olmadığını, aynı zamanda sevginin inceliklerine dair derin bir takdir barındırdığını gösteriyor.
Ayrıca yazarın erkek ve kadın doğasına yüklediği “su ve toprak” benzetmesi, yaşamın sürekliliği ve bereketini aşkla ilişkilendiren geleneksel ama bir o kadar da taze bir bakış açısı sunuyor. Yazar, kitabı ile okuyucusunu kendi iç dünyasında kısa bir yolculuğa çıkarırken, aşkın hem yakıcı soğuğunu hem de hayat veren sıcaklığını aynı samimiyetle fısıldıyor. Şiirlerin kısalığı, aslında her bir cümlenin üzerine uzun uzun düşünülmesi gereken birer duygu durağı olduğunu kanıtlar nitelikte. Yazarımızın emeğine sağlık. Diğer eserini de okuyacağım. İyilikle ve kitapla kalın.
kadir deniz ’in kaleme aldığı “Konuşan Notlar” eserinde aşkın en yalın ama en sarsıcı hallerini kısa ve özlü notlarla kağıda döküyor. Kitabın genelinde hakim olan melankoli, paylaştığın dizelerde özellikle “yokluğun soğuğu” ve “solmaya başlayan papatyalar” imgeleriyle kendini hissettiriyor. Yazarın, sevgilinin gülüşünü bir kalkan gibi konumlandırıp, o gidince kaskatı kesilen bir ruh halini betimlemesi, okuyucunun kalbine dokunan çok insani bir yerden sesleniyor.
Eserin en dikkat çekici yanlarından biri, aşkı sadece bir duygu değil, bir paylaşım ve varoluş biçimi olarak ele alması. “Aynı kitabı okumak” üzerinden kurduğu “göz göze gelme” metaforu, fiziksel mesafelerin ötesinde zihinsel ve ruhsal bir birlikteliğin ne kadar kıymetli olduğunu vurguluyor. Bu yaklaşım, kitabın sadece ayrılık acısından ibaret olmadığını, aynı zamanda sevginin inceliklerine dair derin bir takdir barındırdığını gösteriyor.
Ayrıca yazarın erkek ve kadın doğasına yüklediği “su ve toprak” benzetmesi, yaşamın sürekliliği ve bereketini aşkla ilişkilendiren geleneksel ama bir o kadar da taze bir bakış açısı sunuyor. Yazar, kitabı ile okuyucusunu kendi iç dünyasında kısa bir yolculuğa çıkarırken, aşkın hem yakıcı soğuğunu hem de hayat veren sıcaklığını aynı samimiyetle fısıldıyor. Şiirlerin kısalığı, aslında her bir cümlenin üzerine uzun uzun düşünülmesi gereken birer duygu durağı olduğunu kanıtlar nitelikte. Yazarımızın emeğine sağlık. Diğer eserini de okuyacağım. İyilikle ve kitapla kalın.
Bugün sizlere nostaljik bir polisiye kurgusuyla geldim. 
Serap Tiryaki ’nin kaleme aldığı “Camlı Teras”, okuyucuyu 1966 yılının İstanbul’una davet eden, nostaljik dokusuyla dikkat çeken son derece sürükleyici bir dönem polisiyesi. Yazarın ilk romanı olmasına rağmen, dilinin akıcılığı ve kurgunun temposu sayesinde sayfalar ellerinizin arasından kayıp gidiyor. Ancak kapağındaki o cıvıl cıvıl sarı ton aldatıcı olmasın; çünkü hikaye bizi oldukça karanlık, gizemli ve ürpertici bir suç dosyasının tam ortasına bırakıyor.
Olaylar, bir küvetin içinde nihayete eren oldukça sarsıcı bir cinayet ihbarıyla başlıyor. Davayı üstlenen Ali Başkomiser ve yardımcısı Kürşat Komiser, olay yerine ulaştıklarında deneyimli adli tabip Sadi Yaver Bey’in bile kanını donduracak cinsten kasvetli bir manzarayla karşılaşıyorlar. Üstelik bu gizemli soruşturma henüz çözülmeden, üst üste gelen yeni vakalar kurguyu iyice içinden çıkılmaz bir kördüğüme dönüştürüyor. Tam da bu karanlık atmosferin ve tehlikeli soruşturmanın ortasında, Ali Başkomiser’in hipodromda karşılaştığı Sofia isimli gizemli kadına aşık olmasıyla hikayeye tutkulu bir yön ekleniyor.
Kitabın en başarılı tarafı, tezatlıkları çok iyi harmanlaması. Bir tarafta ihanetler, sırlar ve her adımda yön değiştiren gerilim dolu ters köşe bir kurgu akarken; diğer tarafta şüpheyle sınanan, imkansızlıklar içindeki bir aşkın nahif hikayesini izliyorsunuz. Okurken sürekli “Katil kim?” sorusunun peşinden gidiyor, en yakın karakterlerin bile güvenilirliğini sorguluyorsunuz. Merak duygusunu son ana kadar diri tutan, Yeşilçam filmleri tadında ama bir o kadar da tüyler ürperten bir gizem sunan bu eser için yazarımızın emeğine sağlık. İyilikle ve kitapla kalın.
Serap Tiryaki ’nin kaleme aldığı “Camlı Teras”, okuyucuyu 1966 yılının İstanbul’una davet eden, nostaljik dokusuyla dikkat çeken son derece sürükleyici bir dönem polisiyesi. Yazarın ilk romanı olmasına rağmen, dilinin akıcılığı ve kurgunun temposu sayesinde sayfalar ellerinizin arasından kayıp gidiyor. Ancak kapağındaki o cıvıl cıvıl sarı ton aldatıcı olmasın; çünkü hikaye bizi oldukça karanlık, gizemli ve ürpertici bir suç dosyasının tam ortasına bırakıyor.
Olaylar, bir küvetin içinde nihayete eren oldukça sarsıcı bir cinayet ihbarıyla başlıyor. Davayı üstlenen Ali Başkomiser ve yardımcısı Kürşat Komiser, olay yerine ulaştıklarında deneyimli adli tabip Sadi Yaver Bey’in bile kanını donduracak cinsten kasvetli bir manzarayla karşılaşıyorlar. Üstelik bu gizemli soruşturma henüz çözülmeden, üst üste gelen yeni vakalar kurguyu iyice içinden çıkılmaz bir kördüğüme dönüştürüyor. Tam da bu karanlık atmosferin ve tehlikeli soruşturmanın ortasında, Ali Başkomiser’in hipodromda karşılaştığı Sofia isimli gizemli kadına aşık olmasıyla hikayeye tutkulu bir yön ekleniyor.
Kitabın en başarılı tarafı, tezatlıkları çok iyi harmanlaması. Bir tarafta ihanetler, sırlar ve her adımda yön değiştiren gerilim dolu ters köşe bir kurgu akarken; diğer tarafta şüpheyle sınanan, imkansızlıklar içindeki bir aşkın nahif hikayesini izliyorsunuz. Okurken sürekli “Katil kim?” sorusunun peşinden gidiyor, en yakın karakterlerin bile güvenilirliğini sorguluyorsunuz. Merak duygusunu son ana kadar diri tutan, Yeşilçam filmleri tadında ama bir o kadar da tüyler ürperten bir gizem sunan bu eser için yazarımızın emeğine sağlık. İyilikle ve kitapla kalın.