Ece Tecimer
@Ecetecimer
Elimde bir kalem, sayfalar yırtık,
Ne yazsam ne desem sır gibi artık…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gözlerimi kapatınca da göremiyorum artık seni,
Hayalin de yoruldu çıkmıyor karşıma.
Biz seninle akşam karanlığına kadar yürürdük.
Karanlığa gömülür didik didik kaybolurduk…
Bugün sizlere bir şiir kitabı ile geldim. @uyanikgafil ’ın yazdığı “Yok Artık” kitabı, ayrılığın, içe dönüşün ve insanın kendi sessiz ağırlığıyla yüzleşmesinin şiirsel bir anlatımı. Her sayfada, geçmişten taşan kırıntılarla bugünün yaralarını aynı çizgide buluşturuyor; duygularını saklamayan ama abartıya da kaçmayan sade bir dil var. Hüzün, kabulleniş ve yeniden doğma ihtimali aynı anda hissediliyor. Kimi dizelerde bir şeylerin bittiğini, kimilerinde ise bitişlerin aslında bir toparlanma sürecinin başlangıcı olabileceğini görüyoruz. Gösterişsiz ama derin bir tonda ilerleyen kitap, kalabalık duygularla dolu olmasına rağmen okuru yormadan içine alıyor. Yok Artık, bazen sessiz kalmayı seçen insanların aslında en çok söyleyecek şeyi olduğunu hatırlatan, ince bir sızıdan yola çıkıp güçlü bir bütünlüğe ulaşan bir şiir yolculuğu. Özellikle şiir severlerin ilgisini çekecektir. İyilikle ve kitapla kalın.
