Kübra Oranlı

Kübra Oranlı
@EclipseLibrary
Benim için hayal gücüm,bir türlü çıkamadığım değil çıkmayı hiç istemediğim gizli bahçem.

Kübra Oranlı

, bir kitap okudu
Puan vermedi·384 syf.·
8 günde okudu
·
2025 15. kitabı
L. M. Montgomery
8/10 · 3.813 okunma
Reklam
"Sen her zaman duygularıma en hassas şekilde yaklaşan kişi oldun ve gidiyor oluşun ruhuma çok ağır geliyor." (Rebecca Dew'in elveda mektubundan alıntı.) "Kalbimizden silinmeyecek anıların sahibisin,"dedi Chatty Teyde hıçkırarak. "Asla silinmeyecek,"dedi Kate Teyze de aynı duygularla. Ancak Anne, Rüzgarlı Kavaklar'dan uzaklaşırken gelen son mesaj kule penceresinden çılgınca dalgalanan büyük beyaz bir banyo havlusuydu. Onu sallayan ise Rebecca Dew'in ta kendisiydi...
Sayfa 382·Kitabı okudu
Beni uğurlayacakları için dazlasıyla üzgün olduklarını düşünüyorum. Bir yandan da bu beni mutlu ediyor çünkü gidiyorum diye sevindiklerini ya da gittiğimde beni bir nebze bile olsa özlemeyeceklerini anlamak kötü olurdu. Rebekka Dew bir haftadır en sevdiğim yemekleri pişiriyor. Ne zaman gideceğım günden bahsetsem Chatty teyze'ninbo yumuşak bakışlı, kahverengi gözleri yaşlarla doluyor. Pasaklı Miller bile poposunun üzerinde otururken bana sitem dolu gözlerle bakıyor.
Sayfa 378·Kitabı okudu
Rüzgarlı Kavaklar'dan ayrılacağım için gerçekten çok üzgündüm. Küçücük bir yerde yaşamak beni biraz yorsa da burayı sevdim. Penceremden içime çektiğim serin sabah saatlerini... Her gece tırmandıgım yatağımı sevdim. Mavi çörek yastığımı sevdim... Esen tüm rüzgarları sevdim Korkarım, rüzgarlarla bir daha asla burada olduğum kadar samimi olmayacağım. Ve acaba bir daha güneşin hem doguşunu hem batışını görebileceğim bir odam olacak mı?
Sayfa 378·Kitabı okudu
"Artık hep Betty olacağımı düşünüyorum, sevgili Bayan Shirley. Ama sizi özlediğim zamanlarda Lizzie olacağım." "Ne olursa olsun sakın Lizzie olayım deme." Gözden kayboluncaya kadar birbirimize öpücük atıp durduk. Kule odama çıktığımda gözlerim yaşlarla doluydu. Benim canım Altın Kızım, öyle tatlıydı ki. Bana hep kücük bir Aeolian arpını andırıyordu, yoluna çıkan en küçük şeftak esintisinin bile peşinden gidiyordu.
Sayfa 377·Kitabı okudu
Reklam