Ecrixsarcaios

Ecrixsarcaios
@Ecrintopal
Puan vermedi
Spolier içerir Herkese selam dostlar nasıl başlayacağım nasıl yorum yapacağımı bilemediğim bir kitap oldu benim için şeker portakalı cümlelerimi toplamakta çok zorlanıyorum şimdiden sürç-i lisan ettiysek affola .Otobiyografik bir roman olması beni çok derin bir empati yapmaya sürükledi kitabı okurken zaman zaman kitabı elimden bırakıp düşünürken buldum kendimi okumaya başlamadam önce acaba okumak için biraz geç mi kaldım diye düşünmeden edemiyordum ama okuyunca anladım ki her ne zaman okursak okuyalım o yaşımızda yeni bir şey anlayacağız bu kitaptan bazen Gloria ya yerine koyacağız kendimizi bazen de ordan oraya savrulan Zeze nin 50 lilerimizde belki Valadares gibi düşüneceğiz 5 yaşında bir dosta ne kadar ihtiyacımız olduğunu anlayacağız Lala nın yerine koyacağız bazen kendimizi ev geçindirmenin zorluğu altında omurgasının nasıl iki büklüm olduğunu bir kez daha anlayacağız.Kitabın sonunda Portuga yı gökyüzüne uğurluyoruz Minguinho yla vedalaşıyoruz son sayfayıda çevirdiğimde sanki benimde elimde bir beyaz portakal çiçeği vardı ama ben elimi uzatıpta onu gökyüzüne uğurlayacak kadar cesur değildim.
Şeker PortakalıJosé Mauro de Vasconcelos · Can Yayınları · 2022275,1bin okunma
Reklam
Hayatın akışını kalıp sabah uyanmamızın bile bir lütuf olduğunu unutma haddinde bulunuyoruz .
"Zaman her şeyin ilacı" diyenleri asla anlayamıyorum. Açılan yaranın kapanması, açanın bıraktığı acıyı geçirir mi?
Hayatın en büyük karmalarından sanırım.
"Senle fotoğraflarımıza bakmak isterdim, ama senle fotoğraflarımıza bakıyorum."
C2 seviye öz sevgi eksikliği İnsanlara o kadar çok değer veriyorum ki bana kötü bi şey yaptıklarında ben nerde yanlış yaptım diyorum.
Reklam