Eda
@Eda8558
Ortaokulda, ödev olarak okuduğumuz yıllarda asilik etmeyip okusaydım muhtemelen aklımda ''severek okumuştum olarak'' kalacaktı. Şimdi okuyunca ise keyif aldığım kısımlar harici birçok ayrıntıya takıldığımı farkediyorum.
-Kitap bittikten sonra yorumları okurken ilk farkettiğim çoğu kişinin Feride'nin idealistliğinden, öğretmenlik konusunda kendilerine ilham olduğuydu. Şimdi düşündüğümde bana Feride öğretmenlik aşkıyla yanıp tutuşan biri gelmiyor. Kamran'dan ve İstanbul'daki akrabalarından uzaklaşabilmek için, kendi ayakları üzerinde durabileceği muallimliği tercih ediyor. Evet bu süreçte görevini severek yaptığını, çocuklarla iletişiminin hep iyi olduğunu görüyoruz ama idealist Feride diyesim gelmiyor.
Keza sayfa 429'da
''Gittiğime benim de pişman olmadığımı mı zannediyorsun?'' diyordu.
-En çok takıldığım konusu ise hınzır, muzur, zeki olarak lanse edilen Feride'nin asla ve asla kendine karşı birtakım duygular besleyen insanları ya da herkesin konuştuğu, dillere destan güzelliğini farkedememesi (aynaya bakıp kendini öptüğü sahneye kadar diyeyim haha)
-Kamran'ın evlenmiş olmasına, çocuğu olmasına hiç takılmıyoruz ama Feride'nin kimseyle en küçük münasebeti olmadığının altını çiziyoruz. İhtiyar doktor mektubunda bunun altını çiziyor, Kamran'a Feride'nin bizzat söylemesine bile fırsat verilmiyor.
-Ekşi Sözlükte'ki şu* yorum sayesinde dikkatimi çeken konu ise yazarın Munise'yi gerçekten neden öldürmek istemesi. Çalıkuşu'nu bu acıyla olgunlaştırmaya çalışmak mı yoksa Kamran'a giderken yalnız gitmesi mi? O yorumun son cümlesi gözlerimi yaşarttı vallahi.
-Yine Ekşi Sözlükte'ki bir yorum** birçok hususta duygularıma tercüme olmuş. Ten rengi konusu deyip bırakayım.
-Acımak kitabıyla karşılaştırırsak da eğer orada olduğu gibi burada da bir günlük var. Feride'nin günlüğünü
Eda
katılıyorum