Vatanı vatan yapan adı olmayan şehitlerdir. Vatan ve ülkü için ölüme atılanlar ad, san, şan, şöhret düşünmezler, adsız kalmayı tercih ederler. Belki Hüseyin Nihal de onun için "Atsız" soyadını tercih etmiştir. Onlar ebedi yiğitlerdir. Onlar o kadar büyüktürler ki, kefenleri vatan, tabutları cihandır.
Atsız'dan önceki Türkçüler, "ülkü" yerine "mefkûre" tabirini kullanmışlardır. Türk milliyetçiliği tarihinde "Ülkü", "Ülkücülük" ve "ülküdaşlık" kavramlarını kullanan ilk Türkçü Atsız'dır.
İsa Kocakaplan, Atsız'ın şiirlerinin çoğunda yer alan ölüm fikrini şu altı grupta ele alınabileceğini söylüyor:
Ülkü uğrunda ölmek; yurt ve şeref uğrunda savaşırken ölmek; ecdada layık olmak için ölmek; kahramanlığın gereği olarak ölmek; gelecek nesillere örnek olmak için ölmek; hayattan bezginlik sebebiyle, Tanrı'ya kavuşmak için ölmek.