ANILAR SEHPASINDA
Asla hatırlamak istemiyorum
Şüpheyle yüzüğüm yosunlu denizleri
Şehla batahlığın ihanetini
Uğuldayan güneşe tutunurdum her akşam
Kaviydim geceye rağmen
Ruhum yalnız anılar sehpasında eğildi
Asla hatırlamak istemiyorum
Yükseklik korkusu yaşadığım günleri
Ya da sık sık ellerimi yıkayıp
Kapı kilitlerini kırıp gece yarısı
Pencere önlerine koyduğum resimleri
Duvağını yırtan bir gelin gibi
Kopardı boynunu karşımda sevda
Yürüdüm kafdağının arkasına yeniden
Bir kaknus edâsıyla topladım nehirleri
Kefenimi yanımda taşıdığım gün için
Aldatılan evlerde kımıldayan cin için
Bir edip, yüz bin defa bozduğum yemin için
Ömrümü harcadığım dumanlı mahzenleri
Asla hatırlamak istemiyorum