Bazı günler,
Bazı insanlar,
Bir sebeple , sahiden karşılaşır...
Bazen bir tebessümde,
bazen bir yazıda, bazen bir şiirde,
bazen ortak bir düşüncede...
Esasen hiçbir karşılaşma tesadüf değildir.
Çünkü benzer ruhlar bir şekilde karşılaşırlar.
ÖLÜMDEN SONRA
Öldük, ölümden bir şeyler umarak.
Bir büyük boşlukta bozuldu büyü.
Nasıl hatırlamazsın o türküyü,
Gök parçası, dal demeti, kuş tüyü,
Alıştığımız bir şeydi yaşamak.
Şimdi o dünyadan hiçbir haber yok;
Yok bizi arayan, soran kimsemiz.
Öylesine karanlık ki gecemiz,
Ha olmuş ha olmamış penceremiz;
Akarsuda aksimizden eser yok.
Cahit Sıtkı Tarancı