Aşık olduğum adamı en çok takım elbise giyip kollarını sallayarak boş boş oyalandığı zaman seviyorum. Sanki bir şey onun için çok büyük ve o da küçülüp bana uyum sağlıyor.
Sessizce kendilerinden,tahta atlarından, ormanlarından ve dondurma külahlarından kim vazgecti ve sessizce ve fark edilmeden gülmeyi, hayal kurmayı ve oynamayı bırakıp... Çocukluğu ne zaman unuttular?
Sanırım ona güvenip ne kadar kötü hissettiğimi itiraf ettiğim zamandı. Yani dünyada ne kadar kötü hissettiğimi, kendi hayatımda hapsolmuş gibi olduğumu. Sanki her şey bana karşıymış gibi hissettiğim zamanlar oluyor. Aslında bunlari ona, yardımı ondan beklediğim için söylüyordum; ama beni soğukkanlılıkla başından savdı...