Eda
@Eda_m
Öğretmen
Ege Üniversitesi-Eğitim Fakültesi Anadolu Üniversitesi-Sosyoloji
Denizli
126 okur puanıHaziran 2017 tarihinde katıldı
İki Kişi Bir Hikaye
Altımızdaki mavi alemden derin, sağır bir ses çıkıyordu. Bildiğimiz insan, hayvan, düdük, makine, tahta, rüzgâr, tel, ağaç, böcek... yeryüzü seslerinden başka türlü bir ses. Derinden, kulaç kulaç derinden bir ses işitiyordum. Bu ses, bu mavi alemin nefes alıp verişinin sesidir gibi geldi bana. Bir karıncanın bizim bütünümüzü değil, milyonda bir parçamızı duyması gibi ben de bu kocaman, deniz denilen canlı, muhteşem mahlukun bir parçasının sesinin, sağır, derin gürültüsünün milyarlarla eksilmiş bir parçacığını işitiyordum.
Öyle Bir Hikaye
Gül, sevin arkadaş. Şu ağzımızdan çıkan dumanlara bak! Nasıl uçuyorlar. Yaşıyorsun efendi. Pırıl pırıl, tane tane, ıslak ıslak. Cam cam, billur billur, fanus fanus, çeşmibülbüller gibi yaşıyorsun dostum. Dumanlarımıza, cıgaralarımızın dumanlarına bak efendi! Bu mavi şey nedir? Bu insanın içini sevinçten, keyiften parlatan şey nedir? Ne kadınla yatmak, ne şarap içmek, ne arkadaşlarla prafa oynamak, ne tiyatro, sinema seyretmek... Hepsi bir yana dünyayı seyret. Al gözüm bak efendim. Işte sana kibrit alevi. Işte sana cıgara dumanı! Hadi uyuyalım hemşerim.
Öyle Bir Hikaye
Oğlum patlak göz. Ben insanoğlu. Sen hayvanoğlu. Bundan milyonlarca sene evvel her ikimiz de kurttuk, solucandık, tek hücreli mahluktuk. Ondan evvel boşlukta bir tozduk. Sonra bak işte bu hale geldik. Bundan sonra belki böyle kalırız belki değişiriz. Ama böyle kalmayalım. Siz de bedbahtsınız, biz de.