“Çünkü nasıl gözleriniz görmeye, kulaklarınız duymaya yarıyorsa, insanın yüreği de zamanı algılamaya yarar. Kör bir insan için gökkuşağının renkleri ve sağır bir insan için kuş sesleri nasıl boşunaysa, bütün bir yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur. Ama ne yazık ki, düzgün çarpmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır.”
“Sana bu adı kim taktı?”
“Ben kendim” dedi Momo.
“Sen kendin mi taktın?”
“Evet.”
“Ne zaman doğdun?”
Momo biraz düşündü ve sonra dedi ki: Hatırladığım kadarıyla ben hep vardım.”
"Benden daha yaşlı olduğunuz ya da dünyayı benden daha fazla görmüş bulunduğunuz için bana buyrumaya hakkınız olduğunu düşünmüyorum, efendim; sizin bu üstünlük kurma talebiniz zamanınızı ve tecrübenizi nasıl kullandığınıza bağlıdır."