Eda Fidan
@Edafdnn
Diyarbakır
81 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sadece müzik vardı, duyulan. Gerisi sağırlar için bir tiyatro... Kim kimi duymuştu ki zaten, bugüne kadar? Kim kimin çığlığına koşmuştu ki? Komşularının hıçkırıklarını duymazdan gelen insanların kaderinde sessizce ağlamak vardı. Dünyada yardım istenecek kimse yoktu. Hiçbir zaman da olmamıştı. Gönüllü yardım kuruluşları doyuruyordu belki birkaç yüz bin kişiyi, ama duyabiliyor muydu, karnını bayat yemeklerle doldurduğu insanların haykırışlarını?
Reklam
Ben biliyordum hastalığımı. Adı bile vardı. Belki tıp kitaplarında değil, ama edebiyat ve felsefe kitaplarında rastlanıyordu ismine:
Yaşama hastalığı... Bir çeşit alerji. Oksijene.
Sessizlik bazı insanlara çok ağır gelir. Dayanılmayacak kadar ağır.
Ben sadece fazla ciddiye almıştım, küçükken babamın bana birini üzdüğümde söylediği o sözü, "kendini karşındakinin yerine koy"ilk başlarda bunu o kadar fazla yapmıştım ki, bir gün dönüş yolunu yani kendimi bulamadım..
Onu güldürmeye çalışan paylaçonun makyajının altındaki acıları fark edebildiğinden gülmeyen bir çocuğa benziyor...
Reklam