Gerçekten sevdiğim pek az insan var;hele saygı duyduğum daha az insan var. Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor;her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı,duygulu görünenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.
“İyi kalpliliğindeki bu enerjiye hayranım,ama her duygusal tepki aklın sınamasına tabi tutulmalıdır;kanımca,gösterilecek tepki duyulan ihtiyaçla orantılı olmalıdır.”
“Gurur,bence çok yaygın bir kusurdur. Okuduğum onca şeyden sonra şuna inandım ki gerçekten çok yaygın;insan doğası gurura bilhassa eğilimli;o ya da bu gerçek veya hayali bir özellikten ötürü kendinden memnuniyet duymayan pek az kişi vardır. Gurur ve gösteriş farklı şeyler,ama sık sık aynı anlamda kullanılıyorlar. İnsan gösteriş düşkünü olmadan gururlu olabilir. Gurur daha çok kendimizle ilgili görüşümüze bağlıdır,gösteriş ise bizim hakkımızda başkalarına ne düşündürtmek istediğimize.”