Edanur Gündem
@Edagndm
Kamboçya'nın ölen halkından ne kaldı geriye?
Asyalı bir çocuğu kucağına almış bir Amerikalı kadın oyuncu fotoğrafı.
Tomas'tan ne kaldı geriye?
TANRI'NIN CENNETİNİ YERYÜZÜNDE İSTEDİ, diyen bir mezar yazısı.
Beethoven'den ne kaldı?
Bir kaş çatış, olmayacak bir saç yelesi ve "Es muss sein!" diyen kasvetli bir ses.
Franz'dan ne kaldı geriye?
UZUN DOLAŞMALARDAN SONRA DÖNDÜ, diyen bir mezar yazısı.
Böyle uzar gider bu liste. Unutulup gitmeden önce kitsch'e dönüştürecekler hepimizi. Varolma ve unutuluş arasındaki durak kitsch'tir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Franz birden Büyük Yürüyüş'ün sona ermek üzere olduğu duygusuna kapıldı. Avrupa sessizlik sınırlarıyla çevriliydi ve Büyük Yürüyüş'ün yapıldığı yer gezegenin ortasındaki küçük bir platformdan başka bir yer değildi. Bir zamanlar şefkle, itişe kakışa platforma yanaşan kalabalıklar çoktan çekmiş gitmişti ve Büyük Yürüyüş yalnızlık içinde, seyircisiz yapılıyordu. Evet, dedi Franz kendi kendine, Büyük Yürüyüş dünyanın kayıtsızlığına karşın sürüp gidiyor ama giderek daha sinirleri yıpratıcı, başdöndürücü oluyor; dün Vietnam'ın Amerikalılar tarafından işgaline karşı, bugün Vietnamlıların Kamboçya'yı işgaline karşı; dün İsrail için, bugün Filistinliler için; dün Küba için, yarın Küba'ya karşı- ve hep Amerika'ya karşı; zaman zaman kıyımlara karşı, zaman zaman başka kıyımlara arka çıkmak üzere; Avrupa hep ileriye doğru yürüyor, yürüyor, hiçbir olayı kaçırmasın, her birine yetişsin diye; adımları hızlandıkça hızlanıyor, öyle ki sonunda Büyük Yürüyüş koşan, dörtnala koşan bir insan sürüsü olacak ve platform da günün birinde tek bir nokta olup çıkana kadar küçülecek, küçülecek.
Platon'un Şöleni'ndeki ünlü efsane aklına geldi ansızın: Tanrı onları ortadan ikiye ayırıncaya kadar bütün insanlar hermafroditti, o zamandan beri bu yarılar birbirlerini arayarak dünyanın dört bir bucağında gezinip duruyorlar. Aşk kaybettiğimiz yarıyı özleyişimizdi işte.
Tereza aşkın doğuş anında neler olup bittiğini bilirdi; kadın ürkmüş, dehşete düşmüş ruhunu çağıran o sese direnemez; erkek ise ruhu kendi sesine karşılık veren kadına karşı koyamaz.
"Yani ülkende işgale karşı savaşmak istemediğini mi söylüyorsun?"
Onlara, komünizmin, faşizmin, bütün işgallerin, bütün istilaların ardında çok daha temel, yaygın bir kötülüğün yattığını ve bu kötülüğün havaya kalkmış yumruklar ve dillerinde bir ağızdan haykırılan bir örnek hecelerle uygun adım yürüyen insanlardan oluşan bir resmi geçitte en somut görünümüne kavuştuğunu anlatabilmek isterdi. Ama onlara bunu hiçbir zaman anlatamayacağını biliyordu.