Bazen bir bakıyorum düşler ülkesinden Umut çalmışsın periler gibi yaşıyorum kontrolsüz bir mutluluk hayaller peşe sıra iyilik tavan yapmış Güven ise tahta umutlanıyorum işte sırtımı yaslamışım daha bir güzel metreler susuyorum manzaraya çiçekler böcekler kuşlar kelebekler sonra birden bir karanlık gerçek bir soğukluk soruyor etrafımı daha dediğim yar olmuş neredeyse düşeceğim yar dedim kar olmuş soğukta vereceğim tahtında yaşarken birileri bense birileri bir iki geri uslanmazlığıma gelir kapatsam tüm kapıları eteğimden çekiştirir içindeki kız çocuğu bir elim yüreğinde ona sus der diğeri ağzında dilimi kilitler o bebeğim ağzımda acıya kim kolayca göğüs gerer yıllar kim kolayca öne serer önüne serer serer de üstünden geçer gider
Janice otobüs durağında beklerken sabahki şoföre denk gelir miyim diye düşünüyor. Kapılar iç çekip titreyerek kapanmadan önceki o birkaç saniyede aralarında konuşulmayann aralarında kaldığı hissinden kurtulamıyor.
Mükemmel bir basım kaliteli ve resimleri canlı bir kitap tüm çocuklara hediye aldım yeni yıl için hediye ettim sıra.sizde bu zor bu gece bizimle gelsene ben hediyeleri teslim ederken sen de oturtmanın heyecanını hissedebilirsin bizimle birlikte
Neden mutlu olamıyoruz
Mutluluğu neyde ve nerede arıyoruz
Para mı aşk mı eş mi lüks araba mı lüks ev mi lüks eşyami sizler yoksa bunlarla mutlu olacak şekilde mi yetiştirildik
O kar küresi değil bu boyutlar arası solucan deliği açıcı süper makine ve yapabildiği şeylerden biri de bu haksızlık araba sürmek gerekiyor motor olmak değil