Sonra eve varıyoruz çoluk çocuk evi evde yoksun kimseye televizyonda oyun oynamıyor artık ama yine de saat kaç olursa olsun gecenin ikisinde de olsa o çay içiliyor bazen o yemek yeniliyor gidişin pek değiştirmedi bizim alışkanlıklarımızı aslında sensiz de yaşıyoruz sadece yoksun ve ev kurşun kadar ağır geliyor omuzlarıma duvarlara bakıyorum sonra senden bir anl
amı bir hatıra arar gibi annem seninle çekip dedi fotoğraflarda senin üstünü beyaz bir kağıtla kapatıp bantlamış artık bana düğünde bir bilezik takarken bile yok sun varsın ama yoksunla her zamanki gibi