KAİ&ISABELLA1000Kitap
Herkese merhaba. Serinin ikinci kitabıyla karşınızdayım. Hiç uzatmadan yorumuma geçiyorum.
Isabella, yirmi sekiz yaşında,kendi tutkularının peşinde koşarken hayata tutunmaya çalışan genç kızımız. Bu hayatta henüz nerede olduğunu çözemeyen, içten içe özgüvensiz, her şeyde başarısız olduğunu düşünen ama en ufak bir destek alsa her şeyi başarabilecek bir karakter.
Kai, hırslı, çetin, soğuk savaş tanrısı gibi ortalıkta gezinen başarılı bir iş adamı. Kibirli diyebilir miyiz belki biraz ama bunda asla haksız değil. Adamın hayatında 'kaybetmek' kelimesi yok. Buna yer yok. Bir kere oluyor ve onda bile kaybetmiş diyemiyoruz çünkü hileyle kazanılmış bir savaş galibiyet değildir sonuçta.
Öncelikle birinci kitapta fazlasıyla gördüğümüz Kai ve Isabella'nın beni yanıltmadığını görmek mutluluk verici. Kai sen gerçekten mükemmel bir adamsın. Muhtemelen en naif, en düşünceli en yeşil bayrak adamsın. Isabella senin gibi bir adama rastladığı için çok şanslı. Birbirinizi bulmanız bir yılı bulmasına şaşırdım. Birbirinize dayanmanız daha kısa sürer sanmıştım. Aranızdaki elektrik bir önceki kitaptan dahi hissediliyordu. Onca olaya onca kaosa rağmen, başında onca bela olmasına rağmen yine de Isabella'dan asla vazgeçmedin sana helal olsun. Isabella korkularına yenildi. Kendisinden korktu, değişimden korktu, yapamayacağından korktu, seni dibe çekmekten korktu ama sen tamamen ona teslimdin. Hep içimden 'acaba Kai ne zaman sıçıp batıracak' dedim ama onu bile yapmadın ya sana helal olsun.
Isabella'yı en başından beri desteklemen, ona kendini senin gözünden göstermeye çalışman çok tatlıydı. Önce aileye özel alanını verdin, ona en kıymetli parçayı yani daktiloyu verdin, Isabella'nın kendisi için hiçbir zaman yapmayacağı şeyi yapıp sana okuman için verdiği taslağı en önemli yayın evine
Reklam
Ve kitaplar…Alıntı
“Romantik komediler hiç gerçekçi değil. Ayrıca fazla abartılıyorlar.” Sloane televizyon ekranındaki hoş randevuları ve tutkulu öpücükleri kaşlarını çatarak izliyordu. “İnsanlara, mutlu sonlara ve klişe jestlere dair yanlış umutlar veriyorlar. Halbuki ortalama bir erkek, partnerinin doğum gününü bile hatırlamaz.”
Yine de ondaki bir şey, bir sirenin bir denizciyi çağırması gibi bana sesleniyordu. Tahrip edici olduğu kesindi ama buna değecek kadar güzeldi.
Neredeyse.
Isabella cüretkar ve fevri bir kadındı. Normalde uzak durmaya çalıştığım her özellik onda vardı. Ben görgü kurallarına önem verirdim, o ise bunun tam tersiydi. En uygunsuz yerlerde seksten bahsetmesi bunun en büyük örneğiydi.
Reklam