Bak ,şimdi.Bu artık olmuş bitmiş bir şey.Artık düzeltebilecek bir şey de değil.Onun seni terk etmemesi gerekiyordu,senin de terk edilmemen gerekiyordu.Fakat olmuş demek,kırılıp tuzla buz olmuş bir tabakla aynıdır.Ne kadar uğraşırsan uğraş,eski haline gelemez.
İnsan kaderini değil kader insanı seçer.Bu,yunan tiyatrosunun temel dünya algısıdır.Sonra,bu trajik özellik de,Aritoteles’in söylediği bir söz ama kaderin cilvesi olarak,söz konusu kişinin eksikliği değil,güzelliğini payanda olarak kullanır.Ne demek istediğimi anlayabiliyor musun?İnsan eksikliğiyle değil güzellikleriyle daha büyük trajedilere sürüklenir.