Barış Yetgin
@EdebiMelodi
Bir tutam dünyayı aydınlatmak için kıvılcımlar saçmak ve geceyi tutuşturmak isterdim. En zor olanı ise alevlerin gölgesinde, yüzlere vuran geçici aydınlıklarda tanımak insanı...
HayatHayat
Yaşamak garip bir şey. Bir anlık fotograf ve bir damla nefesten ibaret aslında. Bu kadar basit görünen şey aslında göründüğünden daha karmaşık ve daha zorlayıcı.
Bazılarına sorarsan yaşamakta ne var ki. İşe git eve dön, biraz gez dolaş sokaklarda. Gece olunca da günün tekrarını yarına aktarmak için birkaç horultulu dinlenceden sonra günü tekrar karşıla.
Kimi, hayatı yaşadığı anın içinde arar, kimisi yarının umudunda kimisi de dünün beyninde bıraktığı acımsı tatta. Her türlü de anın nasıl geçtiğini anlamaz insan. İşte ben de zamanını nasıl geçireceğini anlayamayan ya da anlamak istememekte direnenlerdenim.
Kimi, hayatı yaşadığı anın içinde arar, kimisi yarının umudunda kimisi de dünün beyninde bıraktığı acımsı tatta.
Dünyada yaşayan 8 milyarı aşkın insan ne için yaşar. Hayatında bir şeyleri gerçekten güzelleştirmek için mi yoksa gününü kurtarıp yarına gemisini kurtaran kaptan edasıyla bir merhaba demek için mi? İster hayatını güzelleştirmek için olsun isterse de günü kurtaran kaptan, her halükarda dünde yaşadığını unutamadığı için geleceğe çok umutla bakamayan bir insan olarak karşılıyor beynim yarını.
Fazla tevazunun sonu, vasat insandan nasihat dinlemektir
>> İbn-i Haldun <<
sessiz bir akşam penceresinde gördüm
O mavi gölün çiçek kokulu dalgalarını
başak tanelerinin üzerinde bulutların dansını,
dağların yamaçlarından tırmanan ağaçların azmini izledim …
ve kızılımsı güneşinde yandı yüreğim.
kar tanesi ılıklığında
ve
sessiz kalan tek gölge
sensiz kurumuş bir ağacın dallarında
Asılı kalan umuttu
Sen;
seyyahın defterinde henüz yazılmamış bir satır,
kaptanın haritasında bir işaretsin,
ve gidiyorsun haritanın işaretli yerine
yavaş yavaş...
Dünya her sabah güneşle uyanıyor yeni güne. Sıcak günler için hala bir umudumuz var.