Bir tutam dünyayı aydınlatmak için kıvılcımlar saçmak ve geceyi tutuşturmak isterdim. En zor olanı ise alevlerin gölgesinde, yüzlere vuran geçici aydınlıklarda tanımak insanı...
Güneşsiz kalmış ağacın gölgesinde tutsak,
Yaprak, rüzgâr ve zaman iç içe,
Ve sen,
yaprağın sarısını,
rüzgârın esintisini,
zamanın hüznünü
ruhuna gölge yapmış bir çocuksun
Avuçlarınla kapatıp
yüzünü,
hıçkırarak ağlamak istedin,
Anıların karanlığında.
Hayat ne garip şey
Üzümün şarabı
İncirin rakısı
Meyvenim likörü gibi
Geçmişin güzel anilarini buruklukla düşünüp
Günün acı tadını duyumsuyorsun
Geleceğin tatlı hayallerini kuruyorsun Olmayacagini bile bile