Eskilerden kalan ve benim çok sevdiğim bir şarkının melodisi tekrar kulaklarımda yerini alırken "Gözyaşıyla beslediği her aşk ölümü tadacak!" diye bağırıyordu.
Benim dünyamda hiç deniz yoktu. Kalbim, tenimden çok daha fazla acıyordu. Bir avuç gökyüzünün varlığına inanarak büyüyen ben, karşımda sonsuzluğu görüyordum şimdi. Bitmeyen maviliği seyrediyordum. Bitmeyen denizi...