MİRAN
@Edebyokur21
Bir Ben Vardır Bende Benden İçeri
HAKKPEREST
Hanımefendi, aşk denen sır bana sizin gözlerinizin aynasında açıldı; bu lütuf kalbimde saklıdır.
Şükür
Henüz yolun başındayız; ama kalbime düşen bu huzurun Sen’den olduğunu biliyorum Allah’ım.
Eğer hayırlıysa, bu muhabbeti sadakatle büyüt, vakti gelince helâl bir yuvaya ulaştır.
Kalplerimizi Sen’in rızanda birleştir, nasibimizde varsa istikametini de Sen çiz.
“Gönül ol şehre varır kim anı aşk mamur eder,
Taş u toprak neye yarar, olmaz ise can içinde.”
Nâbî merhum
Gece olunca düşünceler daha da cesur oluyor. Gündüz sustuklarım, karanlıkta bağırıyor. Keşke bazı anları geri alabilsem, bazı insanları daha az sevebilseydim. İnsan en çok da iyi niyetine kırılıyor.
Yorgunum.
Ama dinlenmekten değil, hissetmekten.
Bugün de içimde tarifsiz bir ağırlık var. Hava nasıl, bilmiyorum; perdeleri açmaya bile hâlim yok. İnsan bazen ne yaparsa yapsın, bir şeyler eksik kalıyor. Kalbin bir köşesi sürekli “neden” diye soruyor, cevabı olmadığını bile bile.
Kelimeler bile yorgun bugün. Yazdıkça içimi döküyorum sanıyorum ama sanki her cümle biraz daha karanlığa batıyor. Belki de dert dediğin şey, anlatınca azalmıyor, sadece şekil değiştiriyor.
Bir şarkı çaldı az önce, yıllar öncesinden. “Unutmak mı kolay, hatırlamak mı zor?” bilemedim. Bazı yüzler, bazı sesler insanın içine kazınıyor. Ne zaman unuttum desem, bir rüzgâr esiyor, kokusunu getiriyor.
Belki yarın biraz daha iyi olurum.
Belki yarın yine aynı olur.
Ama yazmak iyi geliyor, dertleşecek kimse kalmayınca, kâğıt dinliyor en azından.