Yüzüm Gözüm yara bere dizlerim Kan revan içinde .Nereye gitsem kaçtığımı Orada hazır ve nazır buluyorum. bir yandan soluklansam Diğer yandan boğuluyorum sağ yandan onarılsam sol yandan yıkılıyorum. toprak ile hemzemin sanki ölmüşüm de üzerime eğilen yüzleri bir bir seyretmedeyim.
Sabır, acının hantal hamallığına dönüşmezdi. tahammülün haddi aşıldığında doğanın diline aykırı bir durum çıkardı ortaya. ondan sebep insan dayanır taş dayanamazdı .gün gelir Sabır Taşı orta yerinden çatlardı