"Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe bütün evrene koşarcasına... Çünkü ömür dediğimiz şey hayata sunulmuş bir armağandır. Ve hayata, sunulmuş bir armağandır insana..."
GÜNEŞ'İN GÖZYAŞLARI
“Bazen içinde bulunduğumuz acı ve sıkıntıların bizi daha güzel günlere hazırlayacağını bilemeden hayat sahnelerimizde yol alıyoruz. O an içinde kendimizi en şanssız insan zannederken o anın aslında geleceğimiz için bizi hazırladığını hiçbir zaman bilemiyoruz. Oysa daha güzel günler hep büyük kayıplardan sonra gelir, Bunu hep unutuyoruz.”
Güneş’in hayatında yaşanmışlıkları nakış nakış işlemiş yazarımız. Önce yaşlılığından ve yaşlılık döneminin zor yanlarından başlayıp sonrasında ise geçmiş olan gençlik dönemlerinde yaşadıklarını sanki değiştirebilecek gibi geçmişe güzel bir yolculuk yaptık hep birlikte... İnsanların doyumsuzluğu, yaşadığımız anın kıymetini bilmiyor oluşumuz ve 99 depremini konu almış. Deprem sonrası gelen haberler ve Onur ile ilgili anlarda ben bile üzüldüm. Karakterimiz Güneş için sonrasında da hüsran bir yaşam... Aileden kaçış için yapılan evlilik. Bizler ne kadar plan yapsak ta kaderden ötesi kaçınılmaz... sonuçta hiçbir duygu, hiçbir acı sonsuz değildir. Hayatta yaşananların bizleri daha da güçlendirerek farklı bir biz ortaya çıkarıyor. Ve sonrasında içsel hayat savaşı...
Devamında işlenen konu ise kız çocuklarının eğitimi... (Bir erkeğin vicdanına bırakılmamalı kız çocukları.) demiş yazarımız. Nazire teyzenin okul konusundaki imtihanı, umutlarının yok olması ne kadar üzücüydü. Güneş’in küçük ablası ile hastanede konuşmaları, ve zamanında ona neden hayır dediği, sonrasında ise nedenlerini açıklaması... hiçbir şey dışarıdan göründüğü gibi değildir... Boşanmış olan kadına günümüzde bile oluşan önyargılar... Kendimize ders çıkarabileceğimiz konuları güzelce işlemiş satırlarına yazarımız. Sonunun mutlu bitmesine çok sevindim. Eseri severek okudum. Yazarımızın bir önceki eserini de beğenmiştim. Sevgiyle kalın.
#pınaryılmaz
Hayat her zaman insanları zorlar, yorar, üzer, mutluluk denen şey an denen karelerde saklıdır, ta ki sen kendi içinde ki tekâmülü bitirip belirli bir olgunluğa gelene kadar Hayat seni zorlar.
"Yaşadığımız ânın kıymetini bilsek çok daha mutlu, çok daha güzel hissedeceğiz, bunu bilmenin cehaleti ile kendimizi mutsuzlaştırıyoruz. Oysa anlar ne kıymetliymiş."
@pinaryilmazresmi