EdyLand
@Edyland
Kendine yazar, okur, düşünür...
Hayalperest bir yazar adayı
#ŞeytanİşiŞaka #MükemmelÇiftAranıyor #AşkınMantıklaİmtihanı
Suç ve Ceza - Spoilerlı yorum
Suç Ve Ceza 
Fyodor Dostoyevski Suç ve Ceza... Raskolnikov karakterini sevip sevmediğimi anlayamadığım ve bir sürü konuya değinmekte olan harika kitap. Bu kitap hakkında eleştiri yapmak bana düşmez ama yine de bir şeyler söylemem gerektiğini düşündüm.
Sanırım ben hariç Raskolnikov'u pek sevemeyen yok. Yani bana aşııı soğuk bir karakter gibi geldi. Cebindeki tüm parayı gözünü kıpmadan dağıtabilecek kadar bonkör ama kendi ailesi ve arkadaşına soğuk davranan, onlara karşı umursamaz olan bir karakter. Bu yüzden sürekli onunla çeliştiğim hissettim okurken.
Kitap, Raskolnikov'un rehincisi olan Alyona İvanova'yı ve kazara Lizaveta İvanova'yı öldüren Raskolnikov'un üzerinden gitmekte. Raskolnikov, yaşadığı parasal sıkıntıdan dolayı bana kalırsa fazla düşünmüş ve kendi kafasında iki tür insan olduğuna kendin inandırmış - bu düşünceler konusunda da kendisiyle aramız açılmış olabilir. Raskolnikov'a göre her insan aynı değil. Ona göre insanlığın büyük bir çoğunluğu, belirlenmiş kurallarla ve cezalarla yaşamalıyken, o insanlığın arasından sıyrılan ve kendisinin üstün olarak kabul ettiği insanlar, insanlığın iyiliği bahanesiyle birilerini öldürebilirmiş. Napolyon gibi örneklerle de kendine destekçi arıyor bence.
Kuralları azınlıkta ve zeki olanlar belirlermiş ve çoğunlukta gösterdiği aptal dedipi insanların katilleri yücelttiğini bildiğinden, bu olması gerekenmiş (Atatürk'ü görseydi ona da katil diyecekti muhtemelen) Kendisi hakkında kesin bir yargıya varmak ve esasında 'aptal' diye sınıflandırdığı grupta mı yoksa azınlıkta olan üstünlerden mi olup olmadığını anlamak için ise Alyona İvanova'yı öldürmeyi planlamış. Bir hukuk öğrencisi olması olaylar hakkında bilgili olmasını sağlıyor. Fakat unuttuğu bir şey vardı; kendisi sıradan bir insan. Her savaşın bir katliam olduğunun söyleyen Raskolnikov,Edebiyat
Suç Ve Ceza Fyodor Dostoyevski Suç ve Ceza... Raskolnikov karakterini sevip sevmediğimi anlayamadığım ve bir sürü konuya değinmekte olan harika kitap. Bu kitap hakkında eleştiri yapmak bana düşmez ama yine de bir şeyler söylemem gerektiğini düşündüm.
Sanırım ben hariç Raskolnikov'u pek sevemeyen yok. Yani bana aşııı soğuk bir karakter gibi geldi. Cebindeki tüm parayı gözünü kıpmadan dağıtabilecek kadar bonkör ama kendi ailesi ve arkadaşına soğuk davranan, onlara karşı umursamaz olan bir karakter. Bu yüzden sürekli onunla çeliştiğim hissettim okurken.
Kitap, Raskolnikov'un rehincisi olan Alyona İvanova'yı ve kazara Lizaveta İvanova'yı öldüren Raskolnikov'un üzerinden gitmekte. Raskolnikov, yaşadığı parasal sıkıntıdan dolayı bana kalırsa fazla düşünmüş ve kendi kafasında iki tür insan olduğuna kendin inandırmış - bu düşünceler konusunda da kendisiyle aramız açılmış olabilir. Raskolnikov'a göre her insan aynı değil. Ona göre insanlığın büyük bir çoğunluğu, belirlenmiş kurallarla ve cezalarla yaşamalıyken, o insanlığın arasından sıyrılan ve kendisinin üstün olarak kabul ettiği insanlar, insanlığın iyiliği bahanesiyle birilerini öldürebilirmiş. Napolyon gibi örneklerle de kendine destekçi arıyor bence.
Kuralları azınlıkta ve zeki olanlar belirlermiş ve çoğunlukta gösterdiği aptal dedipi insanların katilleri yücelttiğini bildiğinden, bu olması gerekenmiş (Atatürk'ü görseydi ona da katil diyecekti muhtemelen) Kendisi hakkında kesin bir yargıya varmak ve esasında 'aptal' diye sınıflandırdığı grupta mı yoksa azınlıkta olan üstünlerden mi olup olmadığını anlamak için ise Alyona İvanova'yı öldürmeyi planlamış. Bir hukuk öğrencisi olması olaylar hakkında bilgili olmasını sağlıyor. Fakat unuttuğu bir şey vardı; kendisi sıradan bir insan. Her savaşın bir katliam olduğunun söyleyen Raskolnikov,
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi·250 syf.··
Beğendi
·8 günde okudu
·Okunma: 18 Mart 2022 00:00
·2022 19. kitabı
Pırıl pırıl gözlü, zavallı kadınlar... Sevgili kadınlar... Niçin ağlamazlar? Ne diye yas tutmazlar hiçbir zaman? Bu herkes gibi onların da hakkı değil mi? Her şeyden vazgeçmiş onlar. Onların gözleri yumuşak ve şefkat doludur.
İnsanın kendi başına kendi kafasıyla yanlış yoldan gitmesi, başkasının bulduğu doğru yoldan gitmesinden daha iyidir.
Doğruya yanlıştan gidilir. Ben güldüğüm ve yalan söylediğim için insanım. Bir gerçeğe hiçbir zaman on dört, hatta yüz on dört yalnış yapmadan varamazsınız.