Geldiğin günden beri gece demezsin gündüz demezsin, yazarsın da yazarsın. Ne bitip tükenmez yazıdır bu? Mektup desem değil. Kitap desem değil. Sen parmak kadar çocuksun. Öyleyse ne yazarsın böyle durup dinlenmeden?
Bu acı ölüm değil, düşüncesi geçiyordu sersemlemiş bilincinden. Ölüm can yakmazdı. Acıyan hayattı, bu korkunç boğulma hissi hayat acısıydı; bu hayatın ona indirebileceği en son darbeydi.