Ne zaman derin bir üzüntüye kapılsam gözlerim parlar ,tavır ve hareketlerim neşelenir , içim içime sığmaz olur. Dünyayı hiçe sayıyormuşum gibi kahkahalarla gülerim, türlü gevezelik ve delilikler yaparım. Bununla beraber öyle sanıyorum ki yakın kimsesi ve başkalarına açılmaya kabiliyeti olmayan insanlar için bu daha iyi bir şeydir.
O kadar ağırdı ki o kadar can yaktı ki dağlara karşı canım yanıyor diye feryatları bassam, karın ayazında göğsüm açık koşsam dinmez sandım. Dinmedi. Ama azaldı