Elif zilan

Elif zilan
Per aspera ad astra…
Üstünden onca zaman geçmesine rağmen hatırladıkça bana iç çektiren sızıyı içimden söküp hiçbir yere atamadım. Zaman eskidi, ben eskidim ama o dipdiri hâlâ ilk günkü gibi…
ibrâhîm içimdeki putları devir elindeki baltayla kırılan putların yerine yenilerini koyan kim güneş buzdan evimi yıktı koca buzlar düştü putların boyunları kırıldı ibrâhîm güneşi evime sokan kim asma bahçelerinde dolaşan güzelleri buhtunnasır put yaptı ben ki zamansız bahçeleri kucakladım güzeller bende kaldı ibrâhîm gönlümü put sanıp da kıran kim
Allahtan başka hiç kimsenin olmadığını idrak ettiğin an gerçeğin farkına varıyorsun ve değişiyorsun. O kalbine sevgisini sığdıramadığın insanlar birer birer gittiğin de, tamah ettiğin dünya belini büktüğün de, anlıyorsun ki asıl sımsıkı sarılman gereken bir tek Allah varmış.
Bir yaz daha geçti, hiçbir şey anlamadan.
Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum. Osamu DazaiOsamu Dazai
Alıntı