Elif zilan

Elif zilan
Per aspera ad astra…
O günden beri sen benim için bir yabancıdan, bir düşmandan başka bir şey değildin…! Bir daha yüz yüze gelemeyeceğimizi, bu dünyanın gözleriyle birbirimize bakmayacağımızı, birbirimizin sesini işitmeyeceğimizi biliyordum. Böyle olduğu halde senin olmak hissini bir türlü gönlümden çıkaramamıştım. Ne söylesem, ne yapsam kendime… sana ait bir şey gözüyle bakmaktan kurtulamıyorum.
Sayfa 306·Kitabı okudu
Reklam
Aydınlık,hasta gözleri nasıl incitiyorsa, saadet de hasta gönülleri öyle sızlatıyor. Hasta gözler gibi hasta gönüller için de karanlıktan iyi ilaç yok.
Sayfa 293·Kitabı okudu
Bende bende
Ben denizi derin derin yaşayan, daima gülen,söyleyen,dinleyen,darılan bir şey gibi tanır ve severdim.
Sayfa 277·Kitabı okudu
Üstünden onca zaman geçmesine rağmen hatırladıkça bana iç çektiren sızıyı içimden söküp hiçbir yere atamadım. Zaman eskidi, ben eskidim ama o dipdiri hâlâ ilk günkü gibi…
Yüreğim merhametten eziliyor, dizlerim vücudumun yükü altında çökecek gibi oluyordu.
Sayfa 243·Kitabı okudu
Reklam