İntiharlar arasında da bir hiyerarşi oluşturmaya çalışmalarına şaşırıyorum. Nedenlerin soyluluğuna ya da bayağılığına göre bir sınıflandırma yapmaya kalkışmak kadar aptalca bir şey olamaz. İnsanın canına kıyması bir neden aramaksızın kendi içinde çarpıcı bir şey değil mi? Aşk için intihar edenlerle alay edenlerin gözümde hiç değeri yok. Çünkü gerçekleşmeyen bir aşkın aşık için kendisini tanımlamanın olanaksızlığını, bütün olarak varlığının yitimini simgelediğini anlamaz onlar. Tüm varlığın adandığı ama karşılık bulamayan bir aşk ancak çöküşe neden olabilir.
Şu anda hiçbir şeye inanmıyorum, hiç umudum yok. Yaşama çekicilik katan her şey bana anlamsız görünüyor. Ne geçmiş duygusu var içimde ne de gelecek; şimdi de gözümde yalnızca bir zehir.