Biz biliyoruz ki harbden sonra dahi Mustafa Kemal Paşa'ya en başta muhalefet edenler kendi arkadaşlarıydı; Rauf Bey ,Refet Bey'di... Ya saltanat için ya da hilafet için muhalefet ediyorlardı. "Bağlılık yemini ettiğimiz,ekmeğini yediğimiz adan" diyorlardı. Bu toplumu saltanat ve hilafet müessesesi olmadan düşünemiyorlardı. Bu Avustuya'da , Rusya'da ve İngiltere'de de böyleydi.
Sosyokültürel olarak yerleşik imparatorluklardaki yöneticiye olan bağlılık ve değişim önyargısı,korkusu, üzerine.
Arap dünyasındaysa 19. Asırdan beri kimse zaten Türk'ün hilafetine taraftar değildi.Yani dikkat edin , Arabistan 19. asırda bağımsızlık istemiyor. "Hilafet bizim hakkımızdır, Kureyş'in hakkıdır " diyorlar.
Deha ancak çevresiyle parlar. Büyük adamların ideali kitlenin itaati ve tasvibiyle gerçekleşebilir. Gazi Mustafa Kemal Paşa geniş kitleyi kazanabilmişti.