İnsanlar kızgın, bezgin, üzgün veya korku dolu oldukları zaman yaşıyor sayılmazlar. Soluk almak, canlı olmayı gerektirmez. Bu, öteki insanlara hangi beninin gömülüp hangisinin gömülmeyeceğini göstermeye yarar, o kadar. Her soluk alan insan bir canlılık hali sergilemez. Ruh, insan formuna girdiği zaman mutluluğu ve kederi; kıskançlığı ve minnettarlığı dener ve bunların anlamını öğrenir.
…Hemen peşinden de yeni doğan bebeğin çığlığını duydum. Ah , yaşam, niye böyle acımasız, neden böyle kötüsün? Bir yandan bebek doğarken öte yandan annesi can çekişiyordu….