Kübra
@Efida
İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, hep birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış. Bunu yazan şair ne kadar haklıymış!
Reklam
‘’Belki bir gün kalbimi yormayan birine denk gelirim diye yaşıyorum.’’
Ne arsız gönlüm var benim?
Etrafımdaki insanları ne kadar çabuk seviyorum.
Reklam