Bu kadar acele gitmek istemesini anlamıyordum. Her işi aceleyle yapan annem, hayata da aynı aceleyle veda etmişti. Ömür bir çay içimi kadar zaten. Annem şekerini tabağa koymuş ve iki yudum aldıktan sonra kalkmıştı.
“Sen ey insan! Düşün bu hikmetle dolu Kur’an’ı. Gerçek şu ki, sen Allahın elçilerinden birisin, dosdoğru bir yol üzeresin, kudret sahibi ve rahmet kaynağından indirilmiş olanın sayesinde, ataları uyarılmamış ve bu nedenle kendileri doğru ile eğrinin ne olduğundan habersiz kalmış bulunan insanları uyarasın diye sana indirilmiş olanın sayesinde...”