Sahip olduklarının sana sahip olmasına izin verme. “Daha fazla” tuzağına düşme.
Hayat daha fazla şeye sahip olarak değil, daha az şeye ihtiyaç duyarak mutlu yaşanır.
... “Üstadım, sizin namazınıza hayranım. Namazınıza doyamıyorsunuz, kendinizi kaybediyorsunuz. Benim namazım da eskiden size benzerdi. Fakat üç beş kuruş kazandım, aklım malıma, mülküme, sürülerime gidiyor, kendimi namaza veremiyorum, ne farkımız var, ben neyi beceremiyorum?”
Ebu Hanife de demiş ki: “Evlat sen sürüleri gönlüne bağladın, benimkiler ahırda duruyor.”
Daha fazlasını kazanma hırsı ile var olanı kaybetme korkusu arasında sıkışıp kalmışsın.